Tworząc grafikę nie da się pominąć tak ważnego narzędzia jak ścieżki. Pomagają nam one tworzyć regularne kształty, których przy pomocy myszki narysować się nie da. Póki stawiamy kolejne węzły tworząc linię łamaną problemów nie ma. Kłopoty zaczynają się podczas tworzenia zaokrągleń. Jak tworzyć obłe kształty przy pomocy ścieżek? Poradami na ten temat chciałem się podzielić w tym wpisie.

Zamieniamy szkic na ścieżki

Poniżej znajduje się szkic który chcemy narysować wyłącznie przy pomocy ścieżek. Najpierw spróbujmy zrobić to w GIMPie - użytkownicy konkurencyjnego Photoshopa też mogą się czegoś nauczyć, bo ścieżki w obu tych programach działają bardzo dobrze, z tym, że w pierwszym edytorze ścieżki tworzy się znacznie łatwiej.

Gimp w akcji

Ścieżki mają możliwość tworzenia łuków między dwoma punktami o krzywiźnie < 360 stopni. Jednak w praktyce nie powinno się przekraczać kąta 90 stopni i w myśl tej zasady do zrobienia koła potrzebujemy 4 węzłów. Oczywiście można zrobić to z 3 węzłów tylko weźmy potem pod uwagę mocno ograniczone możliwości jego przekształcania. To by było tyle wstępnie o zaokrągleniach, pora na właściwy problem.

Płynne przejście krzywej w inną krzywą

Pomimo zaokrąglania mamy kłopoty pomiędzy dwoma krzywymi - przejście przez węzeł w kolejną krzywą jest ostre i niestety widoczne. Aby się pozbyć takiego efektu musimy pamiętać o jednej złotej zasadzie: Uchwyty wychodzące z jednego węzła muszą leżeć na prostej zawierającej te uchwyty, CAŁE linie pomocnicze i węzeł. Przykład rysunkowy wyjaśni to wystarczająco dokładnie.

Tworzenie dokładnych krzywych wymaga nieco wprawy, ale z biegiem czasu będzie szło nam to coraz lepiej. Zajmijmy się teraz pojęciem krzywych w programie Inkscape.

Krzywe Beziera - Inkscape do dzieła

Digital painting to zadanie dla Photoshopa i GIMPa, natomiast rysownicy powinni wziąć do ręki ołówek, a później program do grafiki wektorowej. Pokażę, że praca z krzywymi w Inkscape jest o wiele przyjemniejsza niż ścieżki czy pióro we wcześniej wspomnianych programach. Na początku dodajmy szkic na obszar roboczy programu Inkscape - można to zrobić korzystając z funkcji importu bitmap wybudowanej w program lub z metody przeciągnij i upuść.

Wykorzystując narzędzie pióro (SHIFT+F6) tworzymy linie łamaną na szkicu - dopiero później będziemy tworzyć zakrzywienia.

Po stworzeniu łamanej, która otacza cały szkic wybieramy narzędzie edycja węzłów (F2). Trzymając wciśnięty klawisz SHIFT wyciągamy (OBA!!!) uchwyty z węzłów. Dzięki temu, że trzymamy SHIFT uchwyty jednego węzła będą leżeć w linii prostej (tak jak to tłumaczyłem wcześniej dla GIMPa). Dzięki temu zabiegowi będziemy mieć gładkie przejścia w kolejne krzywe, a przecież właśnie o to nam chodziło na początku. Dla początkujących mogą przydać się funkcje na pasku narzędziowym Inkscape dotyczące ścieżek właśnie. Ósma ikonka od lewej pozwala nam na zautomatyzowanie zaokrąglania - wystarczy wybrać dwa sąsiednie węzły (klikamy na jeden, a później trzymając SHIFT na drugi) i kliknąć na wspomniany przycisk. Zaokrąglenie stworzy się samo. Oczywiście w pewnych przypadkach musimy ręcznie zmodyfikować zaokrąglenie, ale są to dość specyficzne i rzadkie przypadki.

Po zaokrągleniu ścieżki pozostało nam zwiększyć rozmiar konturu. Mając zaznaczoną ścieżkę narzędziem wskaźnik (F1) wybieramy z menu: Obiekt; wypełnienie i kontur. W nowym oknie dokowanym przechodzimy na zakładkę "styl konturu" i zmieniamy szerokość na 4 piksele. Gotowe! Mamy rysunek w formacie wektorowym.

Trasowanie - szybsze ścieżki ze szkicu

Większość programów do tworzenia grafiki wektorowej posiada funkcję trasowania. W Inkscape wystarczy użyć zaznaczyć dodaną na obszar roboczy grafikę i wybrać z menu: ścieżka; wektoryzuj bitmapę... W nowo otwartym oknie mamy możliwości określenia sposobu trasowania. Dla mojego szkicu najkorzystniej było wybrać opcję: Wiele przebiegów...; kolory. Pozostałych opcji nie zmieniamy! Klikamy na OK i wybieramy narzędziem wskaźnik nowo wykonaną grupę ścieżek. Przenieśmy ją w inne miejsce tła, by ścieżki nie myliły nam się z bitmapą którą stworzyliśmy przed chwilą. Teraz pora na wyłączenie z grupy poszczególnych ścieżek i usunięcie tych niepotrzebnych... Mając wybraną grupę ścieżek naciskamy kombinacje klawiszy: CTRL + SHIFT + G. Kolejno zaznaczamy poszczególne ścieżki, które nie są potrzebnym szkicem i kasujemy je klawiszem delete. Wybierając narzędzie "edycja węzłów" możemy doszlifować wygląd naszej ścieżki.

Tworzyć od nowa czy trasować?

Tworzenie rysunku przy pomocy krzywych Beziera daje nam pełną kontrolę nad wyglądem końcowym ścieżki. W większości przypadków stosujemy również jedną grubość konturu dla całego rysunku co później przy rastrowaniu daje nam lepsze efekty. Prawie zawsze mamy najmniejszą możliwą ilość węzłów co znacznie ułatwia poprawianie rysunku i przyspiesza pracę - więcej węzłów = większe obciążenie programu. Trasowanie szkicu pozwala nam na uzyskanie różnej grubości konturów naszego rysunku. Niestety kontrola nad takim rysunkiem wyraźnie spada, bo Inkscape nie tworzy ścieżki o odpowiedniej grubości konturze, ale figurę płaską. Zewnętrzna część konturu jest prowadzona przez osobną ścieżkę niż wewnętrzna, a środek jest wypełniony. Jako ogromny plus trasowania można podać jego prędkość - nawet skomplikowany szkic możemy zamienić na postać wektorową w klika sekund. Jeśli więc tworzymy ilustracje do książek czy bennery na strony www, a nie logotypy czy elementy konstrukcji DTP śmiało śmiało możemy korzystać z trasowania. Warunek jest jeden - musimy dysponować dobrze wykonanym szkicem. Oto oryginalny szkic, trasowany oraz wykonany od nowa narzędziem pióro.

Dobry szkic do przetworzenia na ścieżki

W tym miejscu warto pomyśleć o tym, że ołówek nie jest najlepszym narzędziem na wykonywanie takich szkiców, które później mamy zamiar trasować. Szkic ołówkowy posiada różne poziomy jasności i wiele szczegółów, które wykonamy zbyt lekkimi jego pociągnięciami zniknie potem przy trasowaniu. Lepiej użyć cienkopisu, pióra czy długopisu lub jeżeli jest to ołówek to pamiętajmy o równomiernym jego nacisku w CAŁYM szkicu. Wśród zawodowych rysowników sprawa wygląda zupełnie odwrotnie, ale oni nie zamieniają swoich prac na postać wektorową do publikacji.

Efekt końcowy?!

Nie jestem rysownikiem - nawet nie próbowałem rysować niczego co można określić mianem rysunku. Chciałem jedynie pokazać, że aby osiągnąć ładne kształty wcale nie potrzeba nam programu za kilka tysięcy złotych, a darmowe odpowiedniki zaczynają dawać sobie coraz lepiej radę nawet w zastosowaniach produkcyjnych. Wystarczy pamiętać o zasadach, które przedstawiłem powyżej. Pewne jest to, że Corel Draw jest najlepszym programem do tworzenia grafiki wektorowej, ale jeśli nie mamy go akurat pod ręką to Inkscape może się przydać.

Procek